Środa. Miał być poniedziałek. Jak zwykle na żywioł, nieprzygotowani do lekcji. Tworzenie band zajęło dużo czasu, brak markerów blast i flame templates, kości artyleryjskiej… no ale z dwudniowym opóźnieniem ruszyliśmy pierwszą potyczkę Warheim a właściwie Mordheim na zasadach Warheim. Kampanię jedziemy jutro skoro świt. Dziś rozegraliśmy tzw. „rozpoznanie walką”.
Lipcowy temat Karnawału zdupczyłem. Tak jak wspominałem w poprzednim wpisie, przeczytałem tylko temat, wyobraźnia zadziałała i zająłem się tysiącem innych spraw, nie zagłębiając się w dodatkową zasadę tej odsłony Karnawału. No ale, że się z Młodym przygotowaliśmy, to nieśmiało podepnę się (po motywacyjnym komentarzu Adama) pod edycję lipcową, czyli „Chosen One –vol.2”
Wataha Mistrza Skrytobójcy Azuraza Mściwego Cienia powiększyła się o „kolorową” grupę klanbraci pod dowództwem szponowłada Tetcha.
Nie ma co tu dużo pisać. Pustka w głowie. Myślę, że
i tak nic nie wymyślę. Ot król jak każdy widzi. Cmok w pierścień lub berłem przez łeb.
Ot człek plany robi, a życie weryfikuje. Tak bywa, ale zdarza się również, że coś wyjdzie spontanicznie. Tak też było przy okazji ostatniej rozgrywki. Z dnia na dzień okazało się, że mam stary urlop, który pilnie muszę wybrać (muzyka dla mych uszu), i tak też się stało. A że w tym samym czasie chłopacy grali w Stwolnie, a i pozostała brać miała już plany, więc ostatecznie rytuałem przyzwania udało się zawezwać tylko Kawesia. Widocznie Sigmar tak chciał. Krzysiu i Młody zadeklarowali, że chętnie zagrają Krasnoludami, więc przyszło mi zawiązać sojusz z samym sobą i grać dwiema bandami (Melon niestety nie dotarł).
Ot zaplanowałem, że w środę choćby się waliło, to muszę wreszcie coś pomalować. Postanowienie zrealizowałem, a wyboru co dotknę pędzlem dokonał za mnie Quidamcorvus ogłaszając przechwycenie 82 edycji Figurkowego Karnawału Blogowego i podając temat „Za(pasy)”.
Oto Antajos.
Na 81 odsłonę FigurkowegoKarnawału Blogowe, którą prowadzi Wołek Zbożowy z bloga NerdWorkshop, przygotowałem szybkie drzewko palmy kokosowej.
Dziwny okres nastał, że człek nie ma czasu porobić zdjęć (choć nie ma tego wiele) i słów kilka przelać na bloga. Świat gwałtownie przyspieszył, kwarantanno wróć! Przeto i dziś tak bardzo na szybko.
Ot na horyzoncie w połowie czerwca przypada mi wolny weekend (dopiero, a zarazem już) i w zamyśle jest spędzić go na graniu. Miał być już Warheim, ale nie ma kiedy i komu zanurzyć się w zasadach… choć co tu dużo analizować, jak to nadal Mordheim tylko z pakietem nowych i lepszych rozwiązań. Zapewne skończy się znów w Mieście Potępionych.
No to pod to Święto Pracy popełniłem Echo do Mythic Battles: Pantheon. Bohaterka należąca do kategorii tych „irytujących”. Widząc na etapie budowy armii, że wejdzie w skład drużyny przeciwnika, trzeba zmienić taktykę i zaopatrzyć się w dodatkowe karty AoW. Potrafi namieszać.
Malowanie oddziałów z Mythic Battles: Pantheon ciąg dalszy. W weekend udało mi się zacząć i skończyć (jupi) 9 Piekielnych Ogarów, a tymczasem Młody pomalował Griffona, którego niebawem zaprezentuje na swoim blogu. Wprowadziłem także tabelkę obrazująca aktualną sytuację z frontu malowania figurek z Mythic Battles: Pantheon, co mam nadzieję, zmotywuję do nieodkładania projektu na później.
No to czas na 80 edycję Figurkowego Karnawału Blogowego. Gościmy u Pepe z Fantasy wMiniaturze, który zaproponował na temat dla tej odsłony - „Coś mi tu cuchnie!!!”.
Temat zbiegł się z ostatkami mojej (naszej) kwarantanny, więc wykorzystałem ów czas, by „wystąpić w kwietniowym Karnawale”.
Zmordowałem Hipolitę. Rzeźba niezbyt ciekawa, dużo spędziłem w szkłach powiększających, gdyż słabo odznaczało się, gdzie kończy zbroja, a zaczyna ciało. No i co mieli twórcy gry na myśli, robiąc z królowej Amazonek chodzące Eldorado, tego nie wiem. Może za dużo Wonder Woman.
W zeszłym tygodniu zakończyliśmy z synem wspólną przygodę w Mordheim. Była to kampania dwoma zwaśnionymi i rywalizującymi ze sobą klanami Krasnoludów. Księga Uraz wspomina o cybuchy fajki niejakiej Helgi… ale więcej nie mówmy, by nie rozdrapywać tej sprawy i nie zaogniać tematu, gdyż nie potrzeba bardziej komplikować sytuacji w Górach Krańca Świata.
79 edycja Figurkowego KarnawałuBlogowego odbywa się pod tematem „Śmierć z przestworzy”. Marcową zabawę prowadzi Hakostwo, czyli Skavenblight i Kapitan Hak. W tym miesiącu również prezentuje swoją pracę i synka.
78 edycja Figurkowego Karnawału Blogowego dostała temat „Ambasador”. Pieczę nad nim sprawuje Wołek Zbożowy z NerdWorkshop. Temat w teorii „bułka z masłem”, a w praktyce troszkę pokombinowaliśmy. Tym razem znów wystawiam swój malunek oraz syna.
20 lutego przesuwaliśmy żołnierzyki, właściwie warto dodać, że dużo figurek. Graliśmy 3 bandy Orków i Goblinów kontra 3 bandy Krasnoludów. Każda drużyna za 600 pkt. I tak jak przypuszczałem, zielonoskórych było po horyzont. Razem chłopacy wystawili (dum, dum, dudum) 62 modele. Dzień prędzej, przewidując możliwość walki z taką hordą, zgadałem się z Arturem i Karolem, że i my idziemy w ilość, a nie w jakość i tym samy Krasnoludów wraz z najemnymi ostrzami wystawiliśmy 49 modeli, w tym 30 krótkobrodych (takie mini WFB w Mordheim jak to skwitowano).
Rzutem na taśmę pokończyłem podstawki. Tych trzech od lewej to krasie malowane przez Młodego, trzech od prawej to moi. Popełniliśmy szybki werbunek, gdyż jutro wielki dzień. W ramach Urazy Molrika zaplanowaliśmy potyczkę na silniku Mordheim, w której udział weźmie 6 band po 600 pkt każda. Z jednej strony w ramach Kransnoludzkiego sojuszu staną trzy klany z Zhufbaru naprzeciw trzem hordom Zielonoskórych. 1800 pkt na stronę.
Rzuciłem się w wir ciężkiej i absorbującej pracy, przez co nie miałem kiedy zrobić topic. Dziś łapię oddech wytchnienia więc nadrabiam. W październiku Młodemu strzeliły na liczniku dwa lata, odkąd przekroczył po raz pierwszy, zrujnowane rogatki na graniczy Miasta Potępionych. I właściwie to, co wydarzyło się w zeszły weekend, mieliśmy celebrować te trzy miesiące temu. Jeszcze w tamtym roku „zamówiłem” u Szanownej Małżonki specjalną kartkę (box, czy jak to ona tam to nazywa) okolicznościową. Tym samym się pochwalę, że takie cuda na kiju tworzy często, zamiast gotować obiad (no to teraz mi się oberwie). Zapytacie zapewne czemu z 3-miesięcznym poślizgiem? Chciałem wziąć kartkę do Szczańca i tak z większym prestiżem to zrobić, ale naturalna nieśmiałość zablokowała pomysł, a i nie chciałem się Staremu Najmicie na salony wpychać ze swoimi fanaberiami. A później najprościej w świecie, zapomniałem. Kartkę ukryłem przed światem i Młodym w „warsztacie” i pewno by tak leżała, gdybym nie dostrzegł jej, szukając obcinaczek. Skoro znalazłem to przy najbliższej grze w ramach nadal trwającej (ciągnie się jak flaki z olejem) kampanii bandami krasnoludzkimi, postanowiłem Młodemu pogratulować i życzyć wytrwałości w kolekcjonowaniu i malowaniu swoich figurek.
Tegoroczne ferie zimowe były inne niż te ostatnimi laty. To nie czasy, by móc zorganizować rodzinno-przyjacielski mini-event z planszówkami. Dwa lata temu na takim spotkaniu mieliśmy w domu 19-cie osób, a dzieciaki znajomych wręcz domagają się rychłej powtórki takich odskoczni. W tym roku jeszcze się tak nie dało, ale mimo covida, coś tam pograliśmy. No bo jak już chłopacy swoje odchorowali to na co czekać? Jak na szczepionki to może byśmy jeszcze w tym roku nie pograli.
Niczym zastygająca lawa, powoli, acz skutecznie, posuwam się do przodu w projekcie zrobienia stołu w klimacie Lustria. Jaszczuroludzie od zawsze mieli specjalne miejsce w mym sercu, a widzę, że i Młody najbardziej napalony na Lizardmenów w Warheim. Praktycznie Karol ma już grywalną drużynę skompletowaną włącznie z Salamandrą i Kroxigorom.
Dionizos na Nowy Rok. Ot, choć ktoś toast wzniesie. Co prawda kolorowany jeszcze w starym roku, a i w grudniu już na stole się znalazł. Ale nic to.
Listopad spędziliśmy wśród bohaterów, potworów i bogów starożytnej Grecji, rozgrywając minikampanię w Mythic Battles Pantheon. Z założenia miała być „mini”, no ale życie zweryfikowało i było inaczej. To tak jak jednostrzałowe sesje w RPG nigdy jeszcze nie skończyły się (w naszym wykonaniu oczywiście) na jednej przygodzie. W ramach kampanii rozegraliśmy 7 bitew, a tylko dlatego, że za każdym razem po zakończeniu potyczki, w punktacji ogólnej nie było zwycięscy.
